14 november 2015
\nTerroristische aanslagen in Parijs. Meer dan honderd mensen vonden de dood in een theater, op straat, in een restaurant, bij een stadion. Ruim tweehonderd gewonden.
\nFrankrijk kondigt de noodtoestand aan en gaat op slot. Scholen, sporthallen, musea,
\nzelfs Disneyland Parijs gaat dicht.<\/p>\n
Op de dag dat de stoomboot aankomt in Nederland met Sinterklaas en zijn gekleurde
\nPieten, luister ik naar het nieuws over de aanslagen. Ik hoor het, zie het en voel mee.
\nEn ik denk: Ik bouw een bunker om te schuilen. Schuilen voor het geweld, voor het kwaad, voor de vijand.<\/p>\n
\nWat er in Frankrijk en elders op de wereld gebeurt aan geweld kent geen grenzen, het kan
\nin Nederland ook gebeuren. Er is geen daar en hier. Er is geen zij en wij.<\/p>\n
Ik bouw een schuilplaats, groot genoeg voor mij en mijn dierbaren. Voor mijn moeder en haar man. Ik wil mijn kinderen bij me en mijn kleindochter. Mijn ex man met zijn gezin.
\nMijn vriendinnen om me heen. Mijn verdere familie. Veilig bij elkaar, in liefde,
\nvriendschap en zorgzaamheid.
\nEn ik realiseer mij dat mijn dierbaren meer familie hebben en vrienden dus die zijn ook welkom. De bunker raakt vol. En al die mensen hebben vrienden en familie. Ik vergroot
\nde bunker naar een sporthal. Een stadion. Er blijven schuilers komen. We horen bij elkaar,
\nzijn allemaal mens en zoeken bescherming.<\/p>\n
De familie en vriendenkring breidt zich uit met mensen van voorbij de landsgrenzen,
\nvoorbij religies en geloven, van alle leeftijden, van alle kleuren. Net als de moderne gekleurde Piet. Ik blijf mijn schuilplaats uitbouwen. De ouders, kinderen en familie
\nen vrienden van terroristen en extremisten mogen ook naar binnen want zij zijn
\nniet schuldig aan de daden van terrorisme en extremisme.<\/p>\n
Uiteindelijk blijven de bedenkers en uitvoerders van terroristisch geweld over.
\nVaak nog jonge mensen. Zij hebben geen familie meer en geen vrienden. Zij hebben
\nalleen elkaar als groep. Ze zijn op een missie en geven niet om hun eigen leven.
\nWij zijn hun vijand en zij de onze. Zij veroorzaken dit geweld van aanslagen en daarom
\nblijft de bunker dicht voor hen. Zij horen niet bij ons.<\/p>\n
Maar hoe is dit gekomen: zij en wij? Hoe is het ontstaan, hoe worden mensen tot
\nelkaars vijand? Wat is de voedingsbodem voor geweld naar elkaar?<\/p>\n
Ik denk dat deze oogst van haat, dood en verderf ontstaan is in de verkeerde aanname
\nvan schaarsheid, van tekorten, waardoor de ongelijkheid binnen onze soort ooit
\nnegatief ge\u00ebvolueerd is naar ongelijkwaardigheid en onrechtvaardigheid.
\nMogelijk bestaat dit al sinds het ontstaan van de mensheid.
\nOngelijkheid is ons aangeboren via DNA en de tijd van geboorte. Er is ongelijkheid voortkomend uit een (on)veilig land om op te groeien, welvaart en grondstoffen, van
\neen genoeg of tekort aan voedsel, ingang tot gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting
\nen een betrouwbaar rechtssysteem. Ongelijkheid in het recht op vrijheid en autonomie,
\nin kansen op een goed leven.<\/p>\n
Ongelijkheid werkt ongelijkwaardigheid in de hand door machthebbers van regeringen
\nen religies, door systemen van rechterlijke macht, door kapitalisten, gedreven door eigenbelang en hebzucht. In eigen land hebben we de \u2018graaiers\u2019 die zich in elke bevolkingsgroep en in elke beroepsgroep bevinden. Zelfs bij drie belangrijke voorzieningen zoals gezondheidszorg, onderwijs en huisvesting waar de waarden van gelijkheid,
\nsolidariteit en rechtvaardigheid de basis zouden moeten zijn.<\/p>\n
Er is ongelijkwaardigheid in mensbeeld van mensen die zichzelf als superieur
\nbeschouwen qua kleur, afkomst, religie, functie, geld en goederen.
\nEigen macht\/volk\/kring\/geld eerst.\u00a0 Ten koste van anderen die zich door hen
\nminder waard voelen of zichzelf (als groep) als minder waard gaan zien.
\nMacht versus onderworpenheid. Rijkdom versus armoede. Ongelijkwaardigheid
\nis onrechtvaardigheid. Een etterende wond.
\nIn een klimaat waar gevoelens over onrecht gaan ontsteken en zoekend naar
\nontsnapping vervormt het wondvocht tot de pus van haat en wraak.<\/p>\n
Maar wie of welk mechanisme is de veroorzaker van ongelijkwaardigheid, wie heeft
\ner belang bij sociale ongelijkheid, wie draagt schuld? Wie is de dader en wie
\nhet slachtoffer?\u00a0 Of zijn het twee kanten van dezelfde medaille?<\/p>\n
Hoe we de ander en onszelf beschouwen heeft te maken met vanuit welk perspectief
\nen overtuigingen we de wereld bekijken. Wat de context is van gebeurtenissen en
\nde redenen van handelen. Wie vandaag slachtoffer is kan morgen dader worden.
\nWie als oorlogsheld een lintje krijgt en wie als oorlogsmisdadiger de gevangenis
\ningaat wordt bepaald door perspectief en context .<\/p>\n
Ongelijkheid, ongelijkwaardigheid. Gevoed door het verlangen om enerzijds als uniek
\nte worden gezien, als individu en anderzijds te behoren tot een groep waarin
\nsolidariteit een rol speelt. De mores van de groep beschermt, bepaalt en beperkt.
\nOm bij die groep te horen, moet je je aanpassen. Als je je niet wilt\/kunt aanpassen
\nbehoor je niet tot die groep, wordt je daarvan uitgesloten en zoek je een andere groep.
\nDe mores van die groepen kunnen zo verschillen dat ze niet in vrede naast elkaar
\nkunnen bestaan en er zelfs binnen de groep conflicten komen. Erbij horen en afzetten.
\nGoed en slecht. Medemens en vijand. Is er een absolute waarheid?<\/p>\n
Nederland heet een beschaafd land te zijn waar belangrijke waarden gedeeld
\nworden. Maar is dat echt zo? Om welke waarden gaat het, door wie worden ze gedeeld?
\nHet kwaad is in ons gevaren wanneer we als vandalen, als hooligans tekeer gaan
\nen alles stukmaken. Als we stelen en beroven. Als we mensen ernstig treiteren en hulpverleners en dienstverleners uitschelden en mishandelen. We doen onze
\nkinderen geweld aan als we ze mishandelen, doden en te vondeling leggen.
\nAls we onze ouders mishandelen.
\nHoe bestaat het dat in onze samenleving jongeren in wanhoop hun leven verlaten.
\nHoe gaan we \u00fcberhaupt om met alles wat kwetsbaar is zoals kinderen, dieren, natuur,
\nmilieu en onze planeet.
\nHoe gaan wij om met ongelijkheid en ongelijkwaardigheid? Met wie zijn we solidair? Nederland speelt een belangrijke rol in de export van de wapenindustrie. De wapens waarmee mensen hier vermoord worden.
\nOmdat we als individu geen grip hebben op de grote deals in de wereld, zorgen we
\nvoor onze naasten maar ook voor ons eigen hachje. Wat moeten we anders.
\nEn kijken niet in de spiegel.<\/p>\n
We wenden onze blik af en sluiten ons hart. Elke keuze, elke handeling heeft een gevolg. Onrecht krijgt op den duur altijd een gevolg en kan een voedingsbodem worden voor
\nhaat, wrok en geweld. Dat geldt voor ver weg, voor terroristische bewegingen, voor extremisme in elke vorm, maar het geldt ook voor hier, voor dichtbij, voor binnen
\nons land, binnen onszelf. We hebben boter op ons hoofd als we alleen terroristen
\nen extremisten van buitenaf veroordelen.<\/p>\n
Het sluiten van landsgrenzen is een ridicuul plan. Wat een illusie dat de vijand, het
\nkwaad wordt gestopt door prikkeldraad en paaltjes en verhoogde paraatheid.
\nAlsof er niet veel meer manieren bestaan om ons leven te ontregelen.<\/p>\n
Het goede en het kwade zit in ons allemaal. Ook in mij en de mensen in de bunker. Beschaving is een dunne laag maar ik geloof wel in menselijkheid en verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en de ander op een goede manier. Ik geloof in mensenrechten maar
\nniet in verongelijkte oproerkraaiers die overal recht op menen te hebben en hun recht desnoods kwaadschiks gaan halen. Toch zijn dat vaak wel de mensen die zich door
\nsociale ongelijkheid onrechtvaardig behandeld voelen.<\/p>\n
De oproep voor waakzaamheid, controle en alertheid, tot je eigen straat aan toe,
\nheeft angst tot gevolg. We zullen meer beperkt worden in onze (bewegings) vrijheid. Verworvenheden zoals onderwijs, cultuur, sport en ontspanning kunnen we niet meer bereiken omdat alles gesloten wordt; schijnzekerheid voor de burger en om de vijand
\ngeen gelegenheid te bieden. We zullen nog meer in de gaten worden gehouden en afgeluisterd.
\nDe vrijheid van een politiestaat.
\nWe hebben geen behoefte aan voorzorgsmaatregelen maar aan een gezamenlijke
\nzorg voor elkaar. Wanneer gaan we dit begrijpen en ernaar handelen?<\/p>\n
Hoe mooi zou onze wereld worden als we in staat waren als mensheid om te delen
\nwat we hebben, of het nu gaat om land, grondstoffen en geld of om kennis en kunde.
\nAls we de energie en de krachten om elkaar te bestrijden zouden gebruiken om elkaar
\nte helpen de wereld beter te maken zodat het superioriteitsdenken, in welke vorm ook,
\nniet meer nodig is. Dat is mijn wens.<\/p>\n
Ongelijkheid. Ongelijke waarde als mens. Rijk en arm. Macht en onderworpen. Het zaad
\nvan het onrecht. Daar is geen kruid tegen gewassen.
\nAlleen buskruit, zo blijkt uit de aanslagen.<\/p>\n
Ik voel mij bang en immens verdrietig omdat ik niet geloof dat mijn wens ooit uit
\nzal komen. Sta in vele opzichten met lege handen voor een betere toekomst voor
\nonze kinderen en kleinkinderen. Weet niet meer te doen dan aandacht te hebben
\nvoor mijn naasten.
\nEen schuilplek te bieden in huis en hart.<\/p>\n
Ik weet dat er na deze aanslag-gruwelen veel flinke woorden gesproken zullen
\nworden en dat er nog tijdens het verdriet en de ontsteltenis overgegaan wordt
\ntot de orde van de dag. Het is niet anders.<\/p>\n
Gelukkig hebben we de sprookjeswereld nog.
\nWaar Sinterklaas en de Kerstman wel de grenzen mogen oversteken om vrijgevig
\nonze kinderen te verrassen met geschenken. In de sprookjeswereld kunnen we
\nnog geloven in een Goedheiligman. De Goden van het sprookje.<\/p>\n
Welkom in mijn schuilplaats.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
14 november 2015 Terroristische aanslagen in Parijs. Meer dan honderd mensen vonden de dood in een theater, op straat, in een restaurant, bij een stadion. Ruim tweehonderd gewonden. Frankrijk kondigt de noodtoestand aan en gaat op slot. Scholen, sporthallen, musea, zelfs Disneyland Parijs gaat dicht. Op de dag dat de stoomboot aankomt in Nederland met […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-677","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-leidese-leeuw"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=677"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":703,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/677\/revisions\/703"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=677"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=677"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=677"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}