{"id":700,"date":"2015-11-19T17:41:04","date_gmt":"2015-11-19T16:41:04","guid":{"rendered":"https:\/\/bronschrijven.nl\/?p=700"},"modified":"2015-11-27T13:44:26","modified_gmt":"2015-11-27T12:44:26","slug":"met-geloof-hoop-en-liefde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bronschrijven.nl\/?p=700","title":{"rendered":"MET GELOOF, HOOP EN LIEFDE"},"content":{"rendered":"

\"IMG_3306\"<\/a><\/p>\n

Een oproep tot moed en moederlijkheid<\/strong><\/p>\n

Vandaag, woensdag 18 november 2015, vijf dagen na de aanslagen in Parijs, doe
\nik een oproep aan alle moedige en moederlijke vrouwen. Vrouwen die biologisch
\nmoeder zijn, vrouwen die op andere wijze moeder zijn geworden, vrouwen die zich
\nmoederlijk ontfermen over kinderen; alle moedige vrouwen die zich als een moeder
\nwillen inzetten voor een betere wereld.
\nIk doe tevens een oproep aan alle moederlijke vaders en moederlijke mannen.<\/p>\n

Na de aanslagen in Parijs<\/strong>
\nNa de aanslag van vrijdag 13 november 2015 in Parijs is er een overvloed en
\nwarboel aan informatie, worden er grote woorden gesproken door de Franse
\nregering en door de Nederlandse minister president dat \u2018we\u2019 in oorlog zijn met de
\nIslamitische Staat. Deskundigen van allerlei pluimage worden opgetrommeld om
\nplaats te nemen aan de tafel van Pauw, bij De Wereld Draait Door, bij Late Night
\nen alle aanverwante nieuws en opinieprogramma\u2019s. Men buitelt over elkaar heen
\nover de te nemen strategie (bombarderen) om het kwaad uit te bannen. Plots zijn
\ner onverwachte coalities van Frankrijk met Rusland, zelfs onze regeringspartijen
\nzijn eensgezind met een investering van 35 miljoen voor \u2018opvang in de regio\u2019 in
\nde landen rond Syri\u00eb voor mensen die vluchten voor IS.<\/p>\n

<\/p>\n

Vluchtelingen die \u2018we\u2019 hier nu helemaal niet meer willen hebben want het is niet
\nuit te sluiten dat er terroristen en extremisten tussen zitten. Angst regeert.
\nOpvang in de regio is het toverwoord.
\nHet gegeven dat een aantal van die terroristen \u2018gemaakt\u2019 zijn in Europa zelf,
\ndie voorheen \u2018normaal\u2019 functionerende mensen waren middenin onze eigen
\nsamenleving, wordt tegenstribbelend erkend. In oorsprong gewone (moslim)
\njongeren, die hun eigen moslimidentiteit willen ontwikkelen en zich willen inzetten
\nvoor de moslimgemeenschap. Sommigen willen geen integratie met Nederlanders
\nmaar segregatie en wijzen de manier van leven hier af. Ze zijn op zoek naar
\nreligieuze leiders waarbij ze soms radicaliseren en geronseld worden en
\ngehersenspoeld door terreurbewegingen die in naam van Allah geweld verheerlijken.
\nZe worden gelokt met mooie beloften en een snelle plaats in het paradijs als ze als
\nzelfmoordterrorist de heldenstatus krijgen van martelaar.<\/p>\n

We horen dat er al tientallen jaren, generaties lang, problemen bestaan in onze
\nWesterse maatschappij, waar achterstandsgebieden steeds verder verloederen en
\nwaar nauwelijks zorg verleend wordt. Waar de goeden (meerderheid) onder de
\nkwaden lijden. Waar jongeren te maken hebben met werkloosheid, onvoldoende ontwikkelingsmogelijkheden, waar huizen verkrotten en waar opgroeien vaak gepaard
\ngaat met multiproblematiek. Ze ervaren weinig perspectief en kansen om het leven
\nvorm te geven op een positieve manier.
\nEr zijn gebieden waar het politieapparaat onvoldoende mankracht en autoriteit heeft
\nom de wetten te handhaven, wetten die dienen om de samenleving in toom te houden
\nen te beschermen, nodig omdat we helaas niet in staat zijn tot een gezonde en
\nveilige zelfsturing en zelfbeheersing. De anarchie leidt tot nieuwe wetten, die van
\nde straat en van bendes en vormen een ingang voor slechteriken die
\n(voornamelijk) jongens binnen halen, een semi-thuis bieden binnen hun sekte
\nen ze voorzien van drugs, geld, middelen om oorlog te voeren waarmee ze
\ngeboren moslim- en bekeerd tot moslimjongeren het vuile werk laten opknappen
\nvan moord en doodslag inde landen ver weg, hier en alles ertussen.<\/p>\n

We worden opgeroepen om geen angst te tonen.
\nOm alert en waakzaam om ons heen te kijken. Om al het vreemde te melden.
\nEr wordt van alles gesloten in het publieke domein of halsoverkop afgelast.
\nVoor de veiligheid, voor de zekerheid. Want stel je voor dat. We zijn massaal van slag.<\/p>\n

Ik ook. Ik vind dat ik op de hoogte moet blijven van wat er gaande is dus kijk
\nen luister en lees ik. En voel me wel bang. En boos dat er van alles beslist en
\ngezegd wordt wat NIET namens mij is.
\nIK ben niet in oorlog.
\nMaar ik wil wel \u2018ten strijde trekken\u2019 om samen te wereld beter te maken.
\nWelke andere optie is er? \u2018Plaatselijk\u2019 bombarderen? Waar behalve militairen
\nen strijders ook gewone mensen en kinderen gedood worden? Je vernietigt het een
\nen het andere kwaad komt omhoog. Zo gaat het al eeuwenlang leert de geschiedenis.
\nIk was altijd bang dat we zouden sterven aan de gevolgen van onze vernietiging van de
\naarde maar ik vermoed dat we daar niet op hoeven te wachten. We zullen eerder de
\nmensheid uitroeien als we geweld alleen met geweld bestrijden.<\/p>\n

Het kwaad, zoveel vragen<\/strong>
\nIn mijn vorige stuk van 14 november: \u2018Schuilen voor het kwaad?\u2019, naar aanleiding
\nvan de aanslag in Parijs, stel ik de vraag welke waarden we delen in ons land en
\nin andere landen. Volgens welke waarden willen we leven met elkaar?
\nWaar zit het kwaad in onszelf?<\/p>\n

Als ik kijk naar de daden van vandalisme, gedrag en opvattingen van hooligans,
\ndie je echt geen sportsupporter meer kunt noemen, van raddraaiers, intimiderende
\nmotorbendes, van aanranders en verkrachters, bank- en andere rovers, inbrekers
\nen dieven, dieren-mishandelaars, plegers van huiselijk geweld, buurtbendes,
\nfascistische en antisemitische bewegingen, strijders en oorlogszuchtigen,
\nwie plegen deze daden, wie zijn de daders?
\nHet is haast een retorische vraag. De daders van bovenstaand geweld zijn
\nvrijwel altijd mannen, al dan niet onder invloed van drugs en alcohol.<\/p>\n

Hoe komt dat, waar heeft dat mee te maken?
\nHoe komt het dat zoveel mannen, all over the World, zich bezighouden met
\nschadelijk gedrag, een slecht voorbeeld zijn, overtuigingen hebben die niet
\novereenkomen met belangrijke menselijke waarden. Door welke
\novertuigingen, driften en verlangens worden zij gedreven?
\nWelke verklaringen zijn er te vinden?<\/p>\n

Hoe komt het dat, als de verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen
\nongeveer gelijk is wereldwijd, vrouwen het onderspit delven in de meest
\nbrede zin van het woord? Er is een onvermogen van vrouwen om zich te weren,
\nom zichzelf te beschermen, om mannen te laten stoppen met schadelijk gedrag.
\nDit onvermogen vindt plaats op micro, meso en macroniveau.
\nHoe kunnen vrouwen in een door mannen gedomineerde wereld
\ndie wereld verbeteren?<\/p>\n

Je kunt tegenwerpen dat er ook vrouwen te vinden zijn die zich gedragen als
\nbovenstaande mannen en zich daarmee onwaardig tonen en een schadelijk
\nvoorbeeld zijn. Dat klopt maar dat aantal valt in het niet bij de hoeveelheid
\nmannen.<\/p>\n

Er zijn vast genoeg biologische en sociologische verklaringen te vinden die
\ndeels mijn vraag beantwoorden. De fysieke kracht van mannen, de macht die ze naar
\nzich toe trekken, over anderen willen heersen, de jacht op geld waarmee ze wapens
\nen uitrustingen kopen.
\nWat de mannen en hun groeperingen gemeen hebben is een
\nbehoefte aan kameraadschap en zin voor avontuur, maar dat zouden ze ook kunnen
\ninzetten voor positieve doelen zoals andere mannen dat ook kunnen. De man als ontdekkingsreiziger, waar zou de wereld nu zijn zonder ontdekkers en uitvinders?<\/p>\n

De mannen die zich destructief gedragen zijn veruit in de minderheid.
\nNatuurlijk! En gelukkig want mijn oproep geldt ook de vaders en mannen die een
\ngoed voorbeeld kunnen geven. Straks krijgen we nog de situatie dat de goede
\nmannen de slechteriken moeten veroordelen en met een spandoek de
\nstraat opgaan waarop de tekst staat: \u2018Not in my name\u2019.<\/p>\n

Wat een leed dragen vrouwen, kinderen en ook mannen die direct en indirect
\nslachtoffer zijn van de driften van deze mannen. Met indirect bedoel ik het
\nimmense verdriet wat familieleden voelen van \u2018daders\u2019. Niet kunnen begrijpen
\nwat jouw man of zoon of broer teweeg heeft gebracht om anderen schade te
\nberokkenen of het leven te nemen van anderen. Je schuldgevoel als familielid:
\nhad ik het kunnen zien aankomen, wat heb ik verkeerd gedaan.
\nAls familielid krijg je geen troost van de oordelende buitenwereld, integendeel.<\/p>\n

Waar zijn de vrouwen die leven met deze mannen? De (groot)moeders, de zussen,
\nde dochters? Hoe gaat het met hen, hoe gaan zij om met de donkere kracht van hun
\nechtgenoot, vader, broer? Zij verdienen alle hulp en steun in hun pogingen om
\nverandering en verbetering te krijgen in hun situatie of wanneer zij besluiten weg
\nte gaan van het geweld en onheil.
\nIk benadruk hier de rol van vrouwen omdat geweldenaars, ook zij die afgezonderd
\nleven van hun familie, toch soms nog iets van contact onderhouden met hun moeder.
\nMoeders zijn over het algemeen prominenter in beeld bij mannen dan vaders.<\/p>\n

Mannen en vaders afwezig of als negatief rolmodel. Afwezige positieve identificatie<\/strong>
\nVeel van de mannen die destructief gedrag vertonen zijn tevens vader.
\nZijn die vaders door hun daden en overtuigingen een geschikt rolmodel voor hun
\nkinderen, geven zij het goede voorbeeld, kunnen zij menselijke waarden goed
\noverbrengen als ze niet in staat zijn om die waarden voor te leven?
\nKomen kinderen hiermee in de knel, worden ze bedreigd in hun ontwikkeling,
\nhoe zal het gaan met loyaliteit en identificatie?
\nOok gezinnen waar de vader een zeer autoritair figuur is waardoor de kinderen
\nzich bedreigd en onveilig voelen en zo snel mogelijk het ouderlijk huis verlaten
\nom op straat \u2018onderdak\u2019 te vinden bij groeperingen of bewegingen waar je je kind
\nniet zou willen zien.
\nAls jongens en meisjes de straat op gaan leren ze de taal en de mores van de straat.
\nEen goede band met ouders vermindert de kans op foute vrienden en crimineel gedrag.
\nOmgang en een goede band met verkeerde vrienden vergroot de kans op het plegen
\nvan delicten en zorgt bovendien voor een toename van foute vrienden.<\/p>\n

Hoe zit het met afwezige vaders?
\nEr zijn culturen waar de vaders na de zaadlozing verdwijnen en geen rol hebben
\nin de verzorging en opvoeding van hun kinderen. Er zijn gezinnen waar na de
\nscheiding vaders het laten afweten wat betreft hun taak als ouder, daarmee
\nhun kinderen in de steek laten en de moeder van hun kinderen achterlaten
\nmet een grote verantwoordelijkheid.
\nWaar de moeder er alleen voor staat om de kinderen jarenlang te verzorgen
\nen op te voeden. Er zijn vaders die zich niets aantrekken van het lot van hun
\nkinderen en op zoek gaan naar een nieuwe vrouw om plezier mee te hebben
\nen desnoods een tweede of derde nest op de wereld zetten.
\nEr zijn gezinnen waar na een vechtscheiding de vader voor een dichte deur
\nstaat bij het huis van ex-vrouw en zijn kinderen omdat ex-vrouw haar voormalig
\npartner niet meer geschikt acht als vader en waar dit soms terecht is
\n(kindermishandeling, uitspraak van de kinderrechter) maar ook vaak
\nonterecht en de kinderen een vader wordt onthouden.
\nIk heb het hier niet over een vroegtijdig overleden vader of over vaders die zoveel
\nwerken of voor hun werk op reis zijn dat ze nauwelijks contact hebben met hun
\nkinderen, alhoewel ook in die gezinnen kinderen kunnen ontsporen.<\/p>\n

Twee verschillende voorbeelden van vaderschap<\/strong>
\nIn een uitzending van DWDD, 17-11-2015, zie ik twee korte fragmenten van
\nkinderen. Het ene laat heel jonge kinderen zien in een speeltuin, gekleed in
\ngevechtstenue en het ene jongetje zegt dat ze vechten tegen de Joden en dat zijn
\nvader op Bin Laden lijkt en op een dag net als hem zal zijn en het andere jongetje,
\neen kleuter nog, zegt zelfmoordterrorist te willen worden in naam van Allah.
\nHet andere aangrijpende fragment is een vader die met zijn jonge zoontje bij een
\nherdenking aanwezig is na de laatste aanslag in Parijs. Het kleine ventje is bang voor
\nslechteriken met pistolen. Zijn vader vertelt hem dat de bloemen en de kaarsjes hen
\ntegen pistolen zullen beschermen. Hartverscheurende inzichten in de ziel van kinderen.<\/p>\n

Ten overvloede: Er zijn goede liefhebbende zorgzame mannen en vaders die heel goed
\nvoor hun kinderen zorgen, soms als alleenstaand ouder. Ze staan klaar voor hun partner,
\nouders en vrienden, doen vrijwilligersklussen, zijn mensenredders en laten ons de
\nwereld zien. Mannen die hun leven wagen voor anderen. Hulde voor die mannen.
\nMaar ik bespreek de uitzonderingen die toch talrijk zijn en een probleem vormen voor
\nkinderen die opgroeien.<\/p>\n

Het begin<\/strong>
\nHet begint bij de opvoeding wordt er gezegd als kinderen ontsporen.
\nIn mijn optiek begint het eerder, nog voor de conceptie. Of in het geval van een
\nander soort ouderschap: voor het besluit om wel of niet voor een kind te kiezen.<\/p>\n

Mijn overtuiging:
\nGoed zorgen voor een kind is de belangrijkste en meest omvangrijke taak die er is.
\nEen goede ouder zijn is de beste rol die je kunt krijgen.
\nGoed ouderschap verandert je als mens.
\nEen wijze ouder leert van het kind hoe een goede ouder te zijn.<\/p>\n

Laten we ons niet vergissen in de enorme verantwoordelijkheid die het vraagt
\nom kinderen op de wereld te zetten. In het ideale geval heb je de keuze vooraf maar
\nhet kan ook gebeuren dat een zwangerschap je overkomt door welke reden dan ook.<\/p>\n

Het begint bij zelfkennis en bewustwording van de vrijheid om te kiezen.
\nNaar je redenen om een kind te wensen. Een kind is niet je bezit. Hoe re\u00ebel is het beeld
\nwat je er van hebt. Om naar je leefsituatie te kijken, je gezondheid in alle opzichten.
\nJe bereidheid en vermogen om je langdurig te verbinden aan een kind en je aan te
\npassen als ouder. Wil je dat. Kan je dat. Wat heb je zelf, als kind, allemaal meegemaakt
\nen hoe heeft dit je gevormd. Hoe sta je in het leven, hoe ga je om met moeilijke situaties.
\nSta je er alleen voor of heb je een partner of hulptroepen. Wat zijn je mogelijkheden om
\nvoor een kind te zorgen. Wil je het ouderschap combineren met werk en\/of andere
\nverplichtingen.<\/p>\n

Maar zelfs stap voor stap de keuzes nagaan en beslissen tot een zwangerschap
\n(als dat je gegeven is) of op een andere manier moeder worden is geen garantie voor
\neen onbezorgde toekomst. Je maakt altijd een keuze gebaseerd op hoe je er op dat
\nmoment voorstaat maar het leven gaat zijn gang en is in verandering. Je kunt daar niet
\naltijd de gevolgen van overzien. En dat hoeft ook niet want mensen zijn flexibel en in
\nstaat om zich aan te passen aan veranderde omstandigheden.
\nKinderen ook zolang er goed voor ze gezorgd wordt, met aandacht en betrokkenheid
\nen er niet te veel gevraagd wordt van ze.
\nHelaas bestaat de opleiding: \u2018Goed ouderschap kun je leren\u2019 nog niet evenmin als
\nde opleiding: \u2018Goed burgerschap kun je leren\u2019. We leren in de praktijk en van elkaar.
\nMet vallen, opstaan en verder gaan.<\/p>\n

Op zoek naar antwoord<\/strong>
\nGisteren zocht ik stilte in een kerk. Ze bestaan gelukkig nog, naast moskee en
\nsynagoge. Kerken als institutie en als gebouw lopen leeg en zijn in vrije val.
\nZe worden gesloten en gesloopt.
\nDe verschillende religies en interpretaties van religie zorgen voor verdeeldheid.
\nDat is niets nieuws.
\nWaar vinden we nog troost en bescherming, zo schreef ik in het kerkboek wat er ligt
\nvoor mensen zoals ik die het even niet meer weten. Ik schreef: Als u bestaat God,
\nhelp ons dan de liefde naar elkaar te vinden en ernaar te handelen.
\nIk eindigde met: Alle goeds voor wat leeft en wat zich gezien en gehoord wil voelen.<\/p>\n

Ik stak een kaars aan, dacht aan mijn overleden en in leven zijnde dierbaren.
\nDacht aan andere mensen die net als ik elke dag opstaan om er weer wat van te
\nmaken en ik dacht aan hen, onbekend, die er niet meer zijn. Ik voelde mij ongerust over
\nde waan(zin) van de dag, maakte me zorgen over vandaag en morgen.
\nIk zag het beeld van Jezus aan het kruis en zag het beeld van Maria die haar dode zoon
\nop haar schoot had liggen. En ik dacht aan alle moeders en vaders wiens kinderen
\ngestorven zijn. Aan ziekte, ongeluk, geweld en ik huilde om die ouders en hun kinderen.<\/p>\n

Ik ben geen kerkganger en niet religieus. Ik ben een gewoon mens die een bunker
\nwilde bouwen waar iedereen kon schuilen voor geweld. Maar nu wil ik de bunker uit,
\nhet strijdtoneel verkennen en samen met anderen licht in de duisternis brengen.
\nMisschien dat we de verschillende religies niet kunnen verbinden maar ik geloof wel
\ndat we mensen kunnen verbinden. Mijn geloof is vertrouwen.
\nHoop is wat mij gaande houdt, in beweging. Liefde is zuurstof en geschenk.<\/p>\n

Maria was moeder. Waar zijn de vrouwen in de wereld?
\nIs het tijd voor een nieuwe emancipatiebeweging? Een ander soort emancipatie
\nwaarbij het niet gaat om glazen plafonds te beslechten maar om vrouwen te
\nbewegen zich massaal te verzetten tegen de kracht en de macht van de man
\nop die gebieden waar hij zich laat kennen als een slap aftreksel van de man
\ndie hij zou moeten zijn: beschermer, vaderlijk, wijs. Een man die zijn mannelijke eigenschappen niet misbruikt maar ze inzet voor het goede, het juiste om te
\ndoen waarbij zijn uitgangspunt en doel is om te beschermen wat hij liefheeft en
\ner goed voor te zorgen.
\nKunnen vrouwen hierbij helpen?
\nEn hoe kunnen wij als vrouwen en moeders elkaar ondersteunen?<\/p>\n

Maak het verschil, daarom roep ik op<\/strong>
\nIk roep moeders op, moederlijke vrouwen en mannen om het verschil te maken.
\nWaarom moeders? Zij dragen het leven in zich. Tijdens hun zwangerschap dragen
\nze hun kind en gaat de voeding van de moeder over in het kind. Alhoewel de
\nnavelstreng na de geboorte doorgeknipt wordt en het kind van de moeder wordt
\ngescheiden, blijft de streng onzichtbaar intact. Net als een afgesneden lichaamsdeel
\nvoor fantoompijn kan zorgen, zo blijft een waarachtige moeder verbonden met haar
\nkind. Veel moeders geven borstvoeding, als een symbiotische eenheid.
\nEen moeder blijft moeder, ook met een gestorven kind of een kind dat is afgestaan.
\nVerbonden dus maar als na de geboorte de navelstreng is doorgeknipt start het
\nlosmakingsproces. Heel geleidelijk want vooral in de beginjaren zijn kinderen afhankelijk
\nvan goede zorgende ouders. Maar het losmakingsproces vindt wel degelijk plaats en
\ndat betekent dat moeders zich bewust dienen te zijn van het recht van het kind op
\neigenheid en autonomie en geven ze het kind liefdevol die ruimte en werken
\nmee aan de uiteindelijke zelfstandigheid van het kind.<\/p>\n

Moeders dus vanwege de biologische bloedband. Maar er zijn ook vrouwen die
\nfysiek geen kind gebaard hebben, die op andere manieren moeder zijn geworden
\nof grootmoeder. Er zijn vrouwen die niet als moeder een gezin bestieren maar zich
\nmet moederlijke zorgzame kwaliteiten ontfermen over al wat kwetsbaar is in de
\nverscheidenheid van volwassenen mensen, kinderen, dieren, natuur.
\nDie daar hun werk, betaald of onbetaald van gemaakt hebben of zich als
\nmantelzorger verantwoordelijk voelen. Het is niet voor niets dat de meeste
\nmensen in de zorg vrouwen zijn.<\/p>\n

Vrouwen, wees een voorbeeld<\/strong>
\nEr zijn inspirerende voorbeelden van moeders die
\nzich georganiseerd hebben zoals de Moedige Moeders, oorspronkelijk uit Volendam
\ndie zich inzetten voor hun drugsverslaafde kinderen. Deze actiegroep kreeg navolging
\nin meerdere steden.
\nIk denk aan de Moeders van de Plaza de Mayo, beter bekend als de Dwaze Moeders
\nen Dwaze Grootmoeders, overigens een scheldnaam want geen enkele moeder zou
\nzichzelf het etiket opplakken van dwaas wanneer zij opkomt voor haar kinderen.
\nZij maken zich sterk voor hun verdwenen kinderen in Argentini\u00eb.
\nDe Dagestaanse Moeders uit Rusland die de regering vraagt om opheldering van
\nmassaal verdwenen familieleden. De moeders in Nigeria \u2018 Bring Back Our Girls\u2019,
\nwaar bijna 280 schoolmeisjes verdwenen in 2014 en waar dit jaar een aantal
\nmoeders zelf ontvoerd zijn met hun zonen.<\/p>\n

Moed tonen, juist wanneer het moeilijk wordt.
\nGewone vrouwen, moeders, die opkomen voor hun dierbaren.
\nDierbaren die slachtoffer zijn van de misdaden van mannen.
\nLaten we moedig, moederlijk en wijs omgaan met de moeilijkheden die er zijn
\nin ons leven, in onze gezinnen en in onze omgeving.
\nIn het klein, als we geen bereik hebben tot het groot.
\nDichtbij, als we geen bereik hebben voor ver weg. Met geloof, hoop en liefde.<\/p>\n

Ik keek naar een dappere vrouw, de zangeres Shams Bandar, die in een
\ninterview op de Egyptische televisie zegt dat Saoedi Arabi\u00eb moet stoppen om
\nAmerika de schuld te geven van de problemen in de Arabische wereld en het
\nlangdurige bloedvergieten daar. Zie \u2018Pauw\u2019 17-11-15.
\nIk luisterde naar de moedige Britse moeder Sally Evens wiens zoon Thomas zich
\nop 19 jarige leeftijd bekeerde tot de islam en Jihadstrijder werd. Moeder vertelt
\nop televisie (Brandpunt 17-11-2015) hoe haar geliefde zoon wiens kindertekeningen
\nze bewaart onschuldige mensen vermoord heeft. Dat dit aan haar vreet maar dat ze
\ntegelijkertijd haar zoon terug wenst omdat ze bang is dat hij zal sterven, wetend dat
\nze hem eigenlijk al verloren heeft aan Al-Shabaab. Ze zegt: Ik zal hem nooit laten
\nvallen want ik weet nog dat hij zo klein was.
\nToen ze zijn dode lichaam zag op een foto, zei ze: Hij ziet er zo mager uit.
\nEen echte moederopmerking.<\/p>\n

Ik vraag je niet om een volgende Moeder Maria, Moeder Teresa of Moeder
\nMajoor Bosshardt te zijn maar om je moederlijke kwaliteiten en de kracht van
\nje hart te laten spreken.
\nKwaliteiten als open communiceren, overzicht houden in het geheel der taken,
\nverantwoordelijkheid nemen voor je omgeving, grote bereidheid tot luisteren,
\nje ziende blik, je zesde zintuig, beschermen wat kwetsbaar is.
\nHulpverlenend kunnen zijn, het talent om compromissen te sluiten, ruzies te
\nbeslechten en oog te hebben voor ieders belang, de pan eten te verdelen naar
\nieders behoefte, te verbinden van wat onverenigbaar lijkt, kunnen vergeven,
\nje eigen wensen en ego (tijdelijk) op de tweede plaats zetten wanneer de
\nsituatie daar om vraagt, troost te bieden, pleisters te plakken op wonden en
\nkoele handen op verhitte hoofden, saamhorigheid en zorgzaamheid te bevorderen,
\neen thuis te cre\u00ebren voor gezins- en familieleden en vrienden, wijsheid te
\nontwikkelen, in het dagelijks leven thuis het goede voorbeeld te zijn zonder het
\nte prediken en een oneindig geduld.<\/p>\n

Moeders of vrouwen in het algemeen hebben niet het alleenrecht op deze
\nkwaliteiten maar zij lijken er meer en makkelijker over te beschikken dan mannen.
\nAls vaders en mannen zich herkennen in moederlijke talenten of ze willen ontwikkelen
\nvraag ik hun bijdrage voor een betere wereld in het vertrouwen dat we dit samen kunnen.<\/p>\n

Ik ben geen socioloog, geen psycholoog of filosoof en geen deskundige in
\nvoorgaande problematiek. Ik ben een gewone moeder en grootmoeder en
\nge\u00efnteresseerd in mensen, hun omstandigheden en hun beweegredenen.
\nIk wil graag wijzer worden omdat ik denk dat lijden aan het leven te maken heeft met
\neen gebrek aan wijsheid. Ik combineer mijn levenservaring met de kennis die ik heb
\nopgedaan in mijn studeer- en arbeidsleven.
\nAls gediplomeerd maatschappelijk werkster heb ik mij ingezet voor kinderen
\nen hun ouders\/verzorgers.
\nAls jeugdbeschermer voor Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers en vluchtelingen
\n(AMA\u2019s) bij Stichting Nidos, als school maatschappelijk werkster voor leerlingen
\nin het Speciaal Voortgezet Onderwijs en als jeugdhulpverlener bij Bureau Jeugdzorg.
\nIk trek mij het lot van kinderen aan en vind dat ze recht hebben op een fijn en
\nveilig thuis met ouders of verzorgers die het welzijn van de kinderen op de eerste
\nplaats stellen. Het \u2018thuis\u2019 en goede ouders\/verzorgers kent verschillende vormen
\ntegenwoordig, met de kansen en de beperkingen die bij nieuwe gezinsvormen horen.
\nIk hecht waarde aan een liefdevolle band tussen ouders en kinderen.
\nAnders komen ze in de problemen. Komen wij in problemen.
\nKomt de samenleving in de problemen. Hier en daar. Nu en later.<\/p>\n

Geen oog om oog, tand om tand. Niet de oorlog groter maken dan hij al is.
\nNiet in daden en niet in woorden. Geen vergelding, geen wraak.
\nLaat emoties niet met je op de loop gaan. Zie ze onder ogen en beheers je.
\nZorg dat je niet onwetend blijft. Zoek de oplossing niet in extremen.
\nBij zinnen blijven en de rede gebruiken om te komen tot een goed rechtvaardig
\nwaardenvol leven, gericht op het welbevinden van de eenheid die wij,
\nin al onze verscheidenheid, mogen zijn.<\/p>\n

En als we de destructieve krachten van mensen niet kunnen veranderen,
\nmogen die mensen samen de bunker in want die hebben wij dan al lang verlaten.
\nWij gaan voor het licht, voor geloof, hoop en liefde.<\/p>\n

Als moedige moederlijke mensen, vrouwen en mannen, kunnen wij het leed
\nvan de wereld niet zomaar opheffen maar we kunnen elke dag een poging doen
\nom het lijden te verlichten. Liefde is wat ons verbindt.
\nLaat ons verlichten, een baken voor hen die de weg kwijt raken of van
\nzichzelf vervreemd. Een licht van warmte en nabijheid.
\nWaar licht is verdwijnt duisternis.<\/p>\n

Ik sluit deze oproep met een paar regels van het lied Anthem
\nvan Leonard Cohen:<\/p>\n

Ring the bells that still can ring
\nForget your perfect offering
\nThere is a crack in everything
\nThat’s how the light gets in.<\/p>\n

18 november 2015<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een oproep tot moed en moederlijkheid Vandaag, woensdag 18 november 2015, vijf dagen na de aanslagen in Parijs, doe ik een oproep aan alle moedige en moederlijke vrouwen. Vrouwen die biologisch moeder zijn, vrouwen die op andere wijze moeder zijn geworden, vrouwen die zich moederlijk ontfermen over kinderen; alle moedige vrouwen die zich als een […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-700","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-leidese-leeuw"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/700","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=700"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/700\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":720,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/700\/revisions\/720"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=700"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=700"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bronschrijven.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=700"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}